New York, “the city that never sleeps” komt ons verrassend vertrouwd over: het felle neon van Times Square, de rust van Battery Park, het classicisme van Wall Street of de roezige extravagantie van de clubs van East Village, het is er allemaal. Maar de stad van Miss Liberty verbergt nog andere schatten. 

In hartje New York vind je plekjes waar je een totaal andere wereld binnenstapt. Het zijn kleine wijken, verscholen in het beroemde dambordpatroon van straten, waar migranten een stukje moederland hebben herschapen. Het lijkt wel een parallel universum waar je een hele wereldreis kan maken, gewoon met de subway...

Little Odessa

De eerste halte is Brooklyn, het district in het zuidoosten van New York. Subwaylijnen B en Q leiden naar een uitgestrekt strand met een onzichtbare grens. In het westen begint de Amerikaanse smeltkroes, met veel Latino’s, hotdogkraampjes en mariachi- orkestjes. 

In het oosten geen straatventers, geen snacks maar restaurants met zicht op zee, opschriften in Cyrillisch schrift en lekkernijen uit het noorden. Brighton Beach is al dertig jaar een stukje Rusland. In 1970 ontvluchtten duizenden Joden de onderdrukking in de Sovjet-Unie en namen hier hun intrek, in een wijk die op sterven na dood was. 

Later immigreerden ook niet-Joodse Russen en tot vandaag zet deze immigratie zich nog steeds door. Brighton Beach Avenue, de hoofdstraat van “Little Odessa”, heeft niets Amerikaans meer. Kaviaar, gerookte vis, Russische poppen, “Europese” schoenen (laarzen met naaldhakken)... Niets ontbreekt hier om te leven zoals in het land van herkomst. 

Bloemen zijn alomtegenwoordig. De sporadisch authentieke Amerikanen die er nog wonen veronderstellen dan ook dat Russische mannen wel heel romantisch moeten zijn. “Russen drukken zich graag uit en lopen veel rond met bloemen,” legt Larisa uit, een bloemiste die vijftien jaar geleden uit Sint-Petersburg overkwam. 

In haar winkeltje aan Brighton Beach Avenue kopen de klanten vooral rozen. “Die waren in Rusland heel duur en bijna onvindbaar,” vertelt Larisa. Meer naar het westen, voorbij het Millennium Theater, waar vrijwel alleen nog toneel of ballet voor een Russisch publiek wordt opgevoerd, staat hét instituut van de wijk, M&I International. 

De immense kruidenierszaak vol 100% Russische producten wordt uitgebaat door een even energiek als vrijgevig zusterpaar. Terwijl Sofia een handje toesteekt achter de toonbank met de vleeswaren, waar grote pastramirollen de show stelen, neemt Fira een pauze in het cafetaria op de verdieping. 

De oude dame vertelt: “Wij zijn in 1976 aangekomen... een familie van zeventien mensen! In Rusland waren het moeilijke tijden. Wij wilden een beter leven voor onze kinderen. Wij zijn begonnen met een klein winkeltje en we werkten zeven dagen per week. Vandaag komen de klanten van heinde en verre om onze gerookte haring te kopen, onze kaviaar, onze kippen of gevulde kool en onze skazkas (gebak van genoisedeeg, noten en room)...”

verder lezen