Langs de oevers van de schelde

In het eerste deel van de reeks ‘culinaire ontdekkingsreizen’ volgen reporter Eric Verdonck en fotograaf Johannes Vandevoorde de oevers van de Schelde stroomopwaarts. Zij zochten en vonden rust en een smakelijk streekgerecht.

Ik ga op culinaire ontdekkingsreis van de bron van De Koninck naar de oevers van de Schelde. Na het genot van een versgetapt bolleke (1) in de schaduw van de brouwerij volg ik de Schelde stroomopwaarts richting Temse. Op de dijken geniet ik van het prachtige spel van wind en wolken boven de rivier en besluit het feest met een portie paling in ‘t groen. Deze ‘Oude Schelde’ is een Scheldearm die door een loopwijziging in 1240 van de huidige Schelde werd afgesneden.

Vóór de 13de eeuw was dit het voornaamste tracé van de stroom. Toen de rivier verzandde, werd hij afgesloten. Aan de ingang van het dorp Weert, vlak bij de brug van Temse, ligt het oudste sas van België. Dat sas verbond vroeger de ‘oude’ met de ‘nieuwe’ Schelde. De Oude Schelde is nu één groot vissersparadijs. Heel soms, wanneer het water is toegedekt met een dikke laag ijs, kun je er schaatsen in een sprookjeslandschap, met op de achtergrond het kasteel van Bornem (2). Sinds de populaire tv-reeks “Stille Waters” hebben dagjestoeristen de Scheldedijken ontdekt. Bij mooi weer overspoelen wandelaars, fietsers (3) en levensgenieters de terrasjes in Hingene, Weert, Sint-Amands en Mariekerke. 

Het is heerlijk fietsen op de Scheldedijken en op de autovrije jaagpaden. Bovendien ‘fiets’ je via de veren (4)moeiteloos van de ene naar de andere oever. Maar ook landinwaarts loont het schouwspel de moeite. De weidse panorama’s vanaf de Scheldedijken ruimen er plaats voor besloten landschappen met visvijvers, broekbossen, rietvelden, moerassen en vochtige weiden in een bijna ongeschonden natuurgebied (5). Oude huizen en boerderijen van vissers, klompenmakers of mandenvlechters zijn omgetoverd tot café of restaurant.