De wereld gezien door de ogen van een kind: Sri Lanka.

Januari 2009. Een vijftigtal scholieren van een jaar of negen wacht ons op in een buitenwijk van Colombo, de hoofdstad van Sri Lanka. De Unicef-vertegenwoordigers in het land hebben ons geholpen om deze ontmoeting te organiseren, jammer genoeg de voorlaatste tussenstop op onze lange reis. Wij trekken al vier jaar de wereld rond en bezoeken kinderen in elk van de 192 landen die door de Verenigde Naties zijn erkend. Aan de hand van foto’s, tekeningen en andere kunstuitingen willen wij hen tolerantie bijbrengen. Zij krijgen ook de kans om leerlingen van de andere kant van de planeet te ontmoeten.

Wij verlaten het drukke stadscentrum en rijden naar een van de minder gegoede voorsteden. Het verkeer is chaotisch en we worden flink door elkaar geschud. Maar die ongemakken zijn snel vergeten wanneer tientallen lachende kindergezichten ons welkom heten. Dat ze ook een tikje ongeduldig zijn, begrijpen we: zij wachten al drie maanden op ons bezoek. In hun smetteloze witte uniformen voeren ze enkele traditionele dansen en gezangen op. Het doet ons denken aan Zuid-India, een regio die we goed kennen. Trots tonen zij ons vervolgens de eerste tekeningen die ze hebben gemaakt. Dit vredige tafereel met lachende kinderen doet ons bijna vergeten dat in het land al bijna 30 jaar een burgeroorlog woedt. De regeringstroepen hebben onlangs enkele overwinningen geboekt en alles komt blijkbaar in een stroomversnelling. De overheid kondigt zelfs het nakende einde van de vijandigheden aan. Toch hangt er een zekere spanning in de lucht, vooral ’s avonds wanneer vliegtuigen boven de stad patrouilleren. Overdag wijzen alleen her en der verspreide politieversperringen op het gevaar, terwijl het op de bonte marktjes op elke straathoek krioelt van het leven.

Nog een laatste spelletje met de kinderen en dan moeten wij weer verder. Vóór we het land verlaten, rijden we nog even om langs de schitterende fresco’s in de grotten van Sigirya, 160 kilometer ten noorden van Colombo. Deze korte uitstap is voldoende om ons ervan te overtuigen dat we snel naar dit prachtige land moeten terugkeren.

Tekst & foto's:
©Art in All of Us / Anthony Asael
©Art in All of Us / Stephanie Rabemiafara