Libië - Avontuur in het zand

De Erg Mourzouk

In Akakus zei Otman ons dat we nog niets gezien hadden. We konden hem nauwelijks geloven bij het zien van dit machtige landschap. Maar hij kreeg gelijk toen we toekwamen in de Erg Mourzouk, een immense oceaan van sierlijke zandduinen, zover het oog reikt. Een ervan wordt de duin van de verliefden genoemd, omdat zand en wind hem elke dag anders maken en een onophoudelijk liefdesspel lijken te spelen. Van een oase of water is hier geen sprake. Er zijn alleen de uitgestrektheid en de stilte als gezelschap.
We brengen er twee nachten door. We zetten onze bivaktenten op in een ongerepte omgeving en genieten er van heerlijke, warme maaltijden. Vroeg in de frisse ochtend gaan we opnieuw op weg en blijft er van onze aanwezigheid geen spoor over. Een gevoel van tegenover dit grandioze universum. Wij voelen ons nietig in dit overweldigend universum. Naast Mourzouk wacht ons het zwarte plateau, het plateau van Settafet. Het is een indrukwekkende canyon die wellicht de fraaiste muurgravures van de Sahara herbergt, daterend van 6.000 tot 8.000 jaar voor onze jaartelling. Om de site van Mathendush te bereiken, moeten we een twaalftal kilometer te voet verder. Een pad van zand en stenen. Hier en daar een plant, een plukje gras, een struik, een vlinder. Het tastbare bewijs dat de woestijn opnieuw vergroent. De site werd in 1850 ontdekt door de Duitser Heinrich Bart en bevat tal van gravures van ondermeer krokodillen en katachtige roofdieren.

© Danielle Mallinus

De meren van Ubari

Een van de sterkste momenten van deze reis was ongetwijfeld het uitzicht over de oasemeren van Ubari. We hadden tientallen kilometers afgelegd door duinen en rotsplateaus. We reden ons meermaals vast in het zand, ondanks de ervaring van de chauffeurs. We kwamen urenlang geen levende ziel tegen. En plots, als een luchtspiegeling, duiken palmbomen op rond smaragdgroene meren. Vlakbij enkele hutten waar iets gegeten kan worden en zelfs gelogeerd voor wie tevreden is met een stromatras en de sterrenhemel.
Dit is een absolute must voor wie het land bezoekt en dat hebben ook de talrijke Nigerianen begrepen die er hun juweelstalletjes neerpootten. Hier kunnen we de fameuze kruisen van Agadez, zuiderkruisen en andere souvenirs kopen. De meren zijn verzadigd met zout. Ooit waren er twaalf, maar ze verdwijnen stilaan en sommige, zoals Massara, zijn reeds volledig uitgedroogd. Voor een aantal andere is dat gelukkig nog niet het geval, zoals Mafu, Oum el Ma of Gabr Aoun, nabij de graftombe van Aoun. Het is een vreemd beeld om hier toeristen te zien baden. Surrealistisch bijna hoe ze de zandhellingen naast het meer al skiënd afdalen. We ontvluchten de drukte, de oneindigheid en de stilte tegemoet. Er wacht ons opnieuw een betoverende nacht in de Magic Lodge Ubari, ver van de drukke wereld.