Montenegro is een van de Balkanlanden die in sneltempo aan populariteit winnen. Tijdens een lang septemberweekend gingen we op zoek naar de aantrekkingskracht van het kleine staatje en ontdekten daarbij twee totaal verschillende gezichten …
Even situeren: Montenegro is sinds 2006 onafhankelijk en daarmee een van de jongste landen op het Europese continent. Het is omringd door Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Servië, Kosovo, Albanië én de Adriatische Zee. Toch is het maar half zo groot als België en telt het amper 600.000 inwoners. Het overgrote deel daarvan woont in de hoofdstad Podgorica en aan de 300 km lange kustlijn. Het bergachtige binnenland is erg dun bevolkt – maar daarover straks meer.
Budva: voor zonnekloppers
Vanuit de nationale luchthaven in Podgorica is het amper een uurtje rijden naar de populaire kustplaats Budva aan de Adriatische Zee. Die heeft alles wat een doorsnee zon-, zee- en strandtoerist wenst, maar komt ook met hoogbouw en drukke stranden. Rijd je wat verder westwaarts richting de Baai van Kotor, dan krijg je interessantere extra’s. Te beginnen met een sublieme rit die eindigt met een oogverblindend mooie afdaling naar de baai.
Fjord of geen fjord?
De Baai van Kotor in Montenegro wordt met wat dichterlijke vrijheid wel eens de meest zuidelijk gelegen fjord van Europa genoemd. Geologen zullen je er fijntjes op wijzen dat deze zee-inham niet is ontstaan door gletsjererosie en dus geen fjord genoemd mag worden. Maar ze zullen wél toegeven dat de baai perfect beantwoordt aan de uiterlijke kenmerken van zo’n fjord: diepe waters, smalle doorgangen en spectaculair hoge bergen. Wij onthouden dat we met open mond stonden te kijken toen we even halthielden tijdens de afdaling naar de baai.
Tip: maak wat tijd vrij om de Kotor Cable Car te nemen naar Lovćen National Park. Voor 23 euro per persoon mag je instappen. Tien minuten later sta je op 1350 meter hoogte te genieten van het uitzicht. Je kan er ook wandelingen maken, bobsleeën of gewoon een lekker drankje nuttigen terwijl je van het uitzicht geniet.
Kotor: openluchtmuseum
Na het zicht op Kotor is het hoog tijd om het stadje zelf te ontdekken en door de smalle straatjes te dwalen. Het oude stadsgedeelte staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco, is omringd door een vestingmuur en voelt aan als één groot openluchtmuseum. In de vijftiende eeuw kwam het gebied vier eeuwen lang onder invloed van de Venetiaanse Republiek. De bouwwerken die verscheidene oorlogen en aardbevingen overleefden ademen die Italiaans-Venetiaanse flair. Het waren overigens ook de Venetianen die de naam Montenegro bedachten: Monte (berg) Negro (zwart) beschreef exact wat ze zagen toen ze de baai binnenvoeren.
Kotor is overdag erg druk bevolkt met passagiers van de cruiseschepen die voor anker gaan in de baai. Maar die gaan doorgaans de zee weer op wanneer de avond valt. Dus: bezoek Kotor ’s ochtends vroeg of na 18 uur. Dat scheelt een slok op de borrel wat drukte betreft en er hangt ’s avonds ook een aangename sfeer in de feeëriek verlichte straatjes.
Perast en het kunstmatige eiland
Als het allemaal wat rustiger mag zijn, kan je ook gaan rondslenteren in een van Kotors gehuchten. Perast bijvoorbeeld ligt dichter bij het water en heeft die Italiaanse dolce far niente sfeer. Bonus: dit dorpje in Montenegro wordt niet platgelopen door cruisetoeristen.
Vanuit Perast heb je trouwens ook een beter zicht op de twee eilandjes die in de baai liggen. Het ene is natuurlijk, het andere door de mens aangelegd en Our Lady of the Rocks genoemd. De legende gaat dat zeelui in de vijftiende eeuw de heilige maagd Maria zagen op een rots in de zee. Uit dankbaarheid bouwden ze er een eiland van scheepswrakken en rotsblokken. Tot op de dag van vandaag wordt er aan het eiland ‘gebouwd’ door jaarlijks op 22 juli stenen in het water te gooien om het eiland te onderhouden. Je bent gewaarschuwd.
Na Kotor en Perast hebben we nood aan wat rust en verlaten we de toeristische kuststreek om dat andere gezicht van Montenegro te leren kennen. Dat van de onherbergzame gebieden in de nationale parken …
Het andere gezicht: Durmitor National Park
We zetten koers naar het plaatsje Žabljak en overnachten in hotel/restaurant Enigma. Dat ligt vlak bij het Durmitor National Park en de ringweg die helemaal rond het park loopt. 85 kilometer geasfalteerde wegen verbinden de belangrijkste bezienswaardigheden van het park. Maar vergis je niet: je haspelt die kilometers niet af op een drafje. Enerzijds omdat de weg erg smal is en langs gapende afgronden loopt. Anderzijds omdat de omgeving voortdurend uitnodigt om fotostops te houden.
De Durmitor Ringweg staat niet voor niets bekend als een van de mooiste scenic roads van de Balkan. Denk grillige bergpieken (met de 2523 meter Bobotov Kuk als hoogste piek) en eindeloos diepe kloven (de Tara-kloof claimt de diepste van Europa te zijn). Denk glooiende alpenweiden in 30 tinten groen, bevolkt door kuddes schapen, loslopende paarden en grazende koeien. Boven ons cirkelen roofvogels, op zoek naar een prooi.
Af en toe wijken we kort van de ringweg af om een azuurblauw meer te bezoeken, een korte wandeling te maken of heerlijk gerookte ham te verorberen in een godvergeten bergdorp.
Wie meer tijd heeft kan zich in de buurt van de Tara-rivier wagen aan rafting – het late voorjaar is de beste periode. Paardrijden, een quadtocht of een vlucht met een zipline over de Tara-rivier kan ook. Voor wie het wat ‘vlakker mag zijn raden we een kajaktocht op Piva Lake aan. Aan avontuur is hier met andere woorden geen gebrek. En wat je ook als activiteit verkiest, het decor is adembenemend mooi. Dat maakt van het tweede gezicht van Montenegro, zijn onontgonnen natuur, meteen ook onze favoriet. Ontdek die voor het er al te druk wordt.
Montenegro praktisch
Montenegro is compact en goed bereisbaar met de (huur)auto. De zomers kunnen erg druk zijn aan de kust en in de populaire berggebieden. Ook de temperatuur kan dan aardig oplopen. Lente en herfst zijn daarom de beste reistijden.
Vanuit België vlieg je in het hoogseizoen rechtstreekse naar Tivat (kust) of Podgorica (hoofdstad). In de herfst vlieg je rechtstreeks naar Podgorica of reis je via een korte overstap. Met de auto of motor bereik je Montenegro in zo’n twee dagen rijden via Duitsland, Oostenrijk, Slovenië en Kroatië.
Je reis plannen en nog meer inspiratie opdoen kan op de officiële website van het land. Denk er ook aan om een tijdelijke of jaarlijkse reisverzekering af te sluiten.
