Extreme koude, winterbanden, besneeuwde wegen en vooral een batterij en passagiers die zichzelf warm willen houden: wie met een elektrische auto naar de sneeuw trekt, voelt het rijbereik sneller smelten dan een sneeuwpop in de lente. Maar over hoeveel verlies in rijbereik spreken we nu echt?

Dat test de Noorse automobielclub NAF elk jaar in een grote praktijktest waarbij elektrische auto's worden leeggereden tot de aandrijving vermogen begint te beperken en de auto niet meer verder kan. De wintereditie van 2026 werd een van de strengste ooit. Touring stuurde zijn meest warmbloedige collega mee op pad.

De korte conclusie

In de recentste editie van deze “El Prix” wintertest (bij temperaturen van -7 tot -32°C) lag het gemiddelde verschil met de officiële WLTP-actieradius op -38%. Met andere woorden: reken in zulke omstandigheden grofweg op 6 van de 10 beloofde kilometers. Ter vergelijking: tijdens de wintertest van 2025, bij veel milder weer (-6 tot +8°C), bedroeg het gemiddelde verlies -18%.

​Hoe verliep de test?

De uithoudingsproef startte in Oslo bij ongeveer -7°C. Richting Lillehammer zakte de temperatuur tot -13°C en nog verder naar het noorden werd het fors kouder, met minima tot liefst -32°C. De wagens vertrokken helemaal opgeladen vanuit een ondergrondse parkeergarage en er werd hoofdzakelijk gereden over tempo-60 en tempo-80 wegen totdat de bestuurder een duidelijk vermogensverlies voelde of de auto niet langer veilig verder kon. Onderweg werd van elk van de deelnemende auto’s systematisch het energieverbruik, de resterende stroom in de accu en het aangekondigde rijbereik genoteerd.

Door de extreem lage temperaturen moest de organisatie extra veiligheidsmarges inbouwen: sommige auto's verloren al aandrijfkracht met nog 10% restlading. Je wil echt niet stilvallen in een tunnel of op een drukke tweevaksweg. Eens de auto niet meer de normale snelheid kon halen, werd onmiddellijk een veilige plek opgezocht en was het bibberen tot de sleepdienst de auto kwam takelen. Want ja, accu helemaal leeg betekent ook dat er geen interieurverwarming meer is. De sleepdienst bracht de auto dan naar de dichtstbijzijnde snellader, waar de laadsnelheid en het laadvermogen van elke auto zorgvuldig -en met bibberende vingers - werd neergepend.

​Winnaars, verliezers en een opvallende recordhouder

Twee modellen hielden het verlies het best onder controle: de kleine Hyundai Inster en de MG S6 eindigden met -29% ten opzichte van het officiële (en optimale) WLTP-rijbereik. Aan de andere kant van de tabel noteerden de Opel Grandland en de Lucid Air elk -46%. Dat klinkt dramatisch, maar het illustreert vooral hoe brutaal langdurige ritten rond -30°C kunnen doorwegen. In totaal verloren 9 van de 24 testauto's 40% actieradius of meer.

​Waarom kost kou zoveel kilometers?

Bij strenge vorst gaat er energie naar meer dan alleen de aandrijving van de wielen. De batterij moet op temperatuur blijven om vermogen en regeneratie toe te laten, de interieurverwarming vraagt continu stroom en winterbanden of besneeuwde wegen verhogen de rolweerstand. Daarbovenop laadt een koude batterij trager, waardoor je ook onderweg meer tijd verliest.

Zo beperk je winterverlies

Voorverwarmen terwijl de auto nog aan de laadpaal hangt (interieur en batterij). • Gebruik stoel- en stuurverwarming; die zijn vaak efficiënter dan luchtverwarming. • Vertrek met een warm accupakket: plan snelladen vlak voor je de snelweg of de bergroute opgaat. • Rij rustiger en voorspelbaar: hogere snelheid vergroot luchtweerstand en verbruik. • Houd een buffer: in strenge kou kan het laatste deel van de batterij sneller wegvallen dan je verwacht.

Uitslag van de winterse rijbereiktest (El Prix 2026)

WLTP is de officieel verplichte testcyclus. De gemeten afstand is wat de auto's in de praktijktest haalden tot duidelijk vermogensverlies.

​Noot: bij Opel Grandland stopte het laden ’s nachts onverwacht, waardoor de auto met 94% (en niet 100%) acculading aan de test begon.