Monowheel, step of driewieler: op alternatieve wijze door de stad

Niet iedereen pendelt met de auto naar het werk, en ook voor andere verplaatsingen zijn er heel wat alternatieven. In dit artikel zoomen we in op alternatieve mobiliteit. We gaan achtereenvolgens op één, twee en drie wielen op stap.

Bij Touring trekken we volop de kaart van multimodaliteit. Elke weggebruiker moet de vrijheid hebben het vervoersmiddel te kiezen dat het best past bij zijn of haar traject. Met onze Move On formules staan we je overigens ook bij in geval van pech, ongeacht of je nu met de auto, (motor)fiets, step of monowheel op stap bent. Maar wie zijn die mensen die kiezen voor zo’n alternatieve vervoerswijze? We stellen er drie aan je voor: Larissa, Romeo en Marcello op respectievelijk één, twee en drie wielen!

Monowheel gepast alternatief vervoersmiddel

Larissa woont al meer dan 10 jaar in Brussel en weet uit ervaring dat onze hoofdstad op het vlak van mobiliteit moeilijk te doorgronden is. In haar geval was en is het openbaar vervoer een dagelijkse bron van ergernis: meerdere trams nemen om naar je werk te sporen, dat gaat op den duur wegen.

Acht jaar geleden zocht ze haar toevlucht tot de fiets, maar de infrastructuur in onze hoofdstad gaf haar niet het gewenste veiligheidsgevoel. Daarna probeerde ze een scooter en drie jaar geleden kocht ze een elektrische step. Ook die bleek niet te voldoen, want bergop werd ze ingehaald door fietsers. Al geeft ze toe dat ze destijds misschien een betere step had kunnen kopen.

Na de step kwam de monowheel en die aanschaf voldeed wél meteen: “Dankzij mijn monowheel zijn mijn verplaatsingen in Brussel weer plezant! De monowheel is compact, stil, je hebt beide handen vrij zodat je makkelijk je richting kan aangeven en het wiel is groot genoeg om obstakels zoals een stoeprand te overbruggen.”

Larissa draagt altijd een helm en vaak ook andere beschermende kledij als ze op één wiel door Brussel laveert. Goed zichtbaar zijn is eveneens een must, zegt ze. Meer weten over deze vorm van micromobiliteit? Check Belgium Wheelers, een initiatief waar zij mee haar schouders onder zette.

De step biedt een uur tijdswinst, elke werkdag

De 25 jarige Romeo Vandeput werkt als horlogemaker voor Rolex in hartje Brussel en zweert bij de combinatie van trein en step. Een auto heeft hij naar eigen zeggen niet, een fiets wel.

Romeo: “De step is voor mij in Brussel het handigste en snelste vervoermiddel. Hij weegt veel minder dan een fiets en is makkelijk mee te nemen op de trein. Hij is ook compact, zodat ik ‘m makkelijk kan wegzetten om plaats te maken voor andere passagiers.”

Romeo koos bewust voor licht en relatief goedkoop en kocht zijn step in een lokale winkel, met het oog op een snellere dienst na verkoop. Bovendien wou hij eerst nagaan of de step de ideale oplossing was voor zijn woon-werkverplaatsingen. Dat bleek al snel het geval en hij overweegt nu toch om voor zijn volgende aankoop naar een speciaalzaak te stappen.

Romeo: “Van mijn huis tot aan Berchem station is het zo’n 6 minuutjes rijden. Vanaf Brussel Centraal rij ik nog eens 15 minuten tot aan mijn werk. Van deur tot deur ben ik ongeveer een uur onderweg, terwijl dat met de auto makkelijk oploopt tot anderhalf uur.

Voor ik mijn step had, nam ik de fiets tot aan het station en stapte ik in Brussel over op de tram. Ik win met de step een uur per dag, dus mijn keuze was snel gemaakt. Bovendien verkies ik mijn step boven een overvolle tram, die overigens zelden op tijd komt.”

Schoenenpoetser op drie wielen

Toegegeven, de 57 jarige Marcello Faraggi is een opvallende verschijning in Brussel. Als hij zijn dochter aan de schoolpoort heeft afgezet, trapt Marcello Faraggi nog wat extra kilometers om glimmende schoenen af te leveren bij zijn klanten. De vrolijke Italiaan startte in 2015 een schoenpoetsbedrijf, maar het is niet zijn rode cargofiets die onze aandacht trekt, wél zijn zwarte riksja.

Marcello levert niet alleen aan huis, hij poetst ook op verplaatsing. Hij stopt zijn Italiaanse roots niet weg als we hem erover aanspreken: “Ik heb lang gezocht naar een Piaggio Ape (een compacte Italiaanse bestelwagen op 3 wielen, nvdr), maar vrienden raadden mij dat ten stelligste af.

Een voertuig met een benzinemotor is inderdaad niet zo praktisch. Ik liet het idee varen en zocht naar een origineel alternatief: een riksja. Dat was echter niet simpel, want het moest een model zijn waarbij ik achterop kon zitten zodat ik vooraan mijn klanten kon bedienen. Uiteindelijk vond ik er een in Denemarken.”

In een vroege poging om de markt te verkennen, reed Marcello naar een luxehotel in hartje Brussel. Even polsen naar de reacties, dacht hij. Maar dé verrassing kwam uit onverwachte hoek: “Ik werd tegengehouden door iemand die absoluut met mij op de foto wou. Die foto werd vervolgens getweet, en niet lang daarna begon mijn telefoon te rinkelen.” De rest is geschiedenis …